Kederliyim

Güneşe bakamıyorum.
İnsanlara bakamadığım gibi.
Parlaklığı benimseyemiyorum benliğimde.
Neden?
Kederliyim bugün.
Unutabilirsin belki.
Belki hatırlarsın bir yerlerde.
Belli mi olur?
Nokta gibi kaldım öylece.
Virgül gibi yarım yarımım.
Kederliyim.
Kalbimde kara kara lekeler, bir burukluk var hep.
Aslı astarı olmayan aşk ve dostluk sözleri,
Yarım kalmış yarınlarda duygular.
Tek günlük sevgiler yalan olmuş.
Gözyaşlarım alıştı bu halime.
Yalnızlığa terk edilmiş insanlarız.
Kederliyim.
Ruhum daralıyor git gide..
Engel olamıyorum.
İçimde ki ses.. haykırsam, dünya duyacak gibi sanki..
Ama duymazlar biliyorum.
Birisi çeksin kurtarsın beni kederimden.
Ben bilirim ama,
Çekip alamam kendimi kederimden.
Kederliyim.
Gözlerim kamaştığından, farkında olamıyorum.
Laf yapar bilip bilmeden.. insandır bu.
Acılarım, gözyaşlarım nafile.
Herkes kendi benliğinde, hayatın gayesinde.
Kederliyim.
Ritimlerimi göremiyorum.
Çünkü: karanlıklar.
İçime akar gözyaşlarım.
Anlatsam derdimi bilemez çekmediğinden.
Bakarlar yüzüme.
Umursuyorlar gibi görünsede,
Umursamıyorlarmış gerçekte.
Nefesim yetmiyor cümlelere, kelimelere, sözlere...
Can-ı yüreğimden kederliyim.